Podczas jednego z mych radosnych spacerów z psem, gdy padało niczym w Headland, a nad skrawkiem ziemi który potocznie określam “łąką” unosiła się delikatna mgła, słuchałem jednego z moich ulubionych albumów - Gran Turismo by The Cardigans. I gdzieś między “My Favourite Game” a “Erase and Rewind” pojawiła się (kolejny raz z resztą) w mej głowie wizja motoryzacyjnego raju. Nurburgring Nordschleife (jedyne dwa słowa jakie potrafię poprawnie wymówić po niemiecku) skąpany w aurze wyjętej z dnia, gdy odbywał się spacer. Czarna Honda S2000 GT1 (Ci którzy grali w GT2 wiedzą o czym mówię, widlasta 10 pod maską, 540+ bhp, RWD, wściekły dźwięk wysokoobrotowej jednostki) przemieszczająca się pomiędzy Wehrseifen a Ex-Muhle, miotająca wściekle, za sprawą głębokiego bieżnika, krople wody z powierzchni toru oraz plujący ogniem wydech przy przysłowiowym “wbiciu” trójki na wyjściu, by osiągnąć szczytowe 10k rpm i przejść na czwórkę. I w momencie gdy oczami wyobraźni widziałem jak obrotomierz wkręca […]

Chyba każdy amatorski programista gier choć raz w życiu myślał o “grze o programowaniu”. Niektórzy nawet próbują realizować ten pomysł (pozdro k_b ;)). Ja już dosyć dawno trafiłem na taką grę, nazywa się Colobot.
Colobot jest, jak to nazywa Wikipedia, edukacyjną grą strategiczną. Nie jest to jednak typowy RTS, bo z nim właśnie kojarzy się pojęcie gry strategicznej - jest to coś zupełnie innego.  Gra oferuje nam trzy tryby rozgrywki:
 Misje
To fabularna część gry. Ziemii grozi kataklizm, ludzie muszą znaleźć sobie nowe miejsce we wszechświecie. Gracz wciela się w astronaute, którego zadaniem jest odnalezienie planety na której mogliby zamieszkać Ziemianie. W każdej misji mamy określone cele, które możemy wykonać na dwa sposoby: sterując robotami oraz… no właśnie, programując je (o tym za chwilę).
Ćwiczenia i wyzwania 
Te dwa tryby to pojedyncze, krótkie misje o określonym celu, który mamy osiągnąć odpowienio programując robota. W ćwiczeniach stykamy się z coraz trudniejszymi zadaniami, od prostego poruszania robotem do znajdowania wyjścia z labiryntu lub szukania przeciwników i ich eksterminacji (przy czym […]

Ufff … w końcu zwyciężyłem, ale ile czasu to zajęło i ile cierpliwości mojej małżonki wymagało to zupełnie inna historia. Może jednak po kolei. Kilka tygodni temu w prezencie na urodziny Prosiaczek “pozwolił” mi kupić sobie grę komputerową - co za łaskowość - dziękuję Kochanie :). Nie zastanawiając się za długo wybrałem swoją (jak i milionów osób na świecie) ulubioną Cywilizację - w tym przypadku część IV. Wolałbym któryś z dodatków, ale zachłanni producenci cenią sobie dodatki tak jak grę podstawową, a czasy kiedy dodatek był samowystarczalny dawno minęły - słowem nie chciałem płacić podwójnie tylko po to żeby mieć kilka bajerów, nowych nacji czy konceptów.

Dawno temu bardzo dużo grywałem w część II i byłem w nią niezły (III nie była już tak pociągająca i poza grafiką niewiele różniła się od poprzedniczki). Z pewnością starego wygi zacząłem pykać bez większego przygotowania teoretycznego i … klapa. Okazało się, że piorą mnie nie miłosiernie […]

Sebenarnya sudah lama banget saya tidak main musik bareng temen-temen kampus ataupun rumah [baca: ngeband] walaupun kangen tapi memang sudah tidak ada waktu lagi untuk nge-jam bareng mereka, tidak seperti Om yang satu ini, yang walaupun kakinya sakit juga masih teutep dibela-belain ngeband.
Sebuah cita-cita yang belum dan akan terwujud!

Yup’s salah satu cita-cita saya adalah menjadi salah satu “MUSISI” yang cukup berpengaruh di Negara sendiri bahkan klo bisa juga di Negara lain [tapi lupakan berkarier musik di Negri orang, di Negeri sendiri aja blm kesampeyan], yang salah satu cara saya adalah buat album solo sendiri [klo bisa instrument guitar aja], tapi emang dasar ga bakat kali yach…setiap mo bikin lagu pasti ngga pernah selesai,hehehe!

Bisa jadi intronya aja itu udah sukur, apalagi bisa jadi 1 lagu pul…wah bisa nangis 7 hari 7 malem dech.

——————————————-

Sebenernya siy bisa terbilang nekat klo untuk ukuran seorang kaya saya untuk bikin sebuah album instrumental, ya secara teknis […]