Pewnie gdzieś uczyłem się tego w szkole, choć pewny nie jestem. Potem to wyczuwałem, a kiedyś kolega rozrysował mi to, ot po prostu, podczas jakiejś pogadance przy szklaneczce piwa.
Nie będę wstawiał obrazków, spróbuję to wyjaśnić swoimi słowami.
Jeśli weźmiemy dwie grupy pewnych cech, a każda grupa będzie złożona z dwóch elementów i przypiszemy je dla dobrego menedżera, to uzyskamy cztery kombinacje.
Jedna grupa to: mądry albo głupi. Druga: pracowity albo leniwy.
I teraz dostaniemy zestawienia:
Mądry i pracowity.
Taki długo nie pociągnie, wykończy się, będzie chciał coś robić i siłą rzeczy zaingeruje w działania innych, zabijając u nich inicjatywę. Sam zaś zarobi się na śmierć. Na krótką metę to dobry pracownik dla firmy, w dłuższym dystansie wrak, którego wielki koncern wywali na śmietnik. Zresztą taką strategię eksploatacji stosują wielkie korporacje. Taki typ drenażu intelektualnego.
Głupi i leniwy
Wbrew pozorom to nie jest złe zestawienie. Taki dyrektor, szef, może przetrwać długo, a dobrze ustawiona firma, z jasnymi procedurami, […]