Darii bardzo spodobała się gra SPORE od Electronic Arts. Posiedzieliśmy chwilę nad tą grą, Daria operowała, ja siedziałem i patrzyłem, jak próbuje zaprzyjaźniać się z innymi prymitywnymi formami życia, jak szuka pożywienia, ewoluuje dodając sobie kolce, płetwy, oczy, skrzydła…
Powiedziała, że Kacper, jej chłopak, dał jej SPORE’a na płycie. Pożyczyłem, i spróbowałem zainstalować. Zadziałało!
Gra instalowała się może trochę za długo, kilka porządnych minut - ale najważniejsze, że działa, i można grać. Jednak po zainstalowaniu włączyłem ją raz, przeszedłem etap pramorza - i podziękowałem, gdyż ta gra obraża przede wszystkim moje uczucia religijne, no i przy okazji jest bardzo, hm, cukierkowa i dziecinna; choć bardzo, bardzo dobrze zrobiona, odgłosy zwierzątek śmieszą, obserwowanie mnóstwa różnych zachowań i reakcji stworzonych istot bawi przez cały czas.
Wiecie, że mama za komunię Piotrka musi zapłacić ponad 400 zł? - organista, ok, wiem, ile trudu wymaga nauczenie się gry na instrumencie, sam kiedyś grałem na oboju i altówce. […]