Dragon Ball to bez wątpienia najbardziej rozpoznawalne anime w naszym kraju. Większość młodych ludzi doskonale kojarzy postać Goku i jego kompanów, walczących z przeróżnymi pokrakami w obronie naszej pięknej planety, nękanej przez wcześniej wspomnianych. Dragon Balla można było obejrzeć w naszej swojskiej polskiej telewizji dawno temu, przez co bardzo dużo osób miało możliwość ujrzenia niejednokrotnie pierwszego anime w swoim życiu. Dla wielu DB stał się synonimem słowa “anime” w naszym kraju właśnie z tego powodu. Nie dziwi więc, że gry osadzone w uniwersum stworzonym przez Akirę Toriyamę zyskały nie mniejszą popularność w Polsce. Dziwi natomiast to, że po serii mniej lub bardziej udanych fanowskich flashowych pierdółek, modów do przeróżnych gier czy padacznego Dragon Ball Z: Final Bout na PSXa doczekaliśmy się w końcu gry, po którą ze spokojem sięgnąć mogą nawet osoby nieobeznane w temacie. Co jeszcze bardziej szokuje - gra jest wyśmienita! Dzisiaj na warsztat wrzucamy Dragon Ball Z: […]

Wrath of The Lich King miał premiere jakiś niecały tydzień temu, jak wcześniej wspominałem. Wczorajszego dnia pudełko z grą trafiło w moje łapki co mnie mnie bardzo cieszy. W sumie jak narazie to nie mogę do końca pisać o nowościach związanych z dodatkiem gdyż moja postać ma za niski poziom aby w pełni cieszyć się dodatkiem. Z nowości jakie można zauważyć zaraz po zainstalowaniu dodatku, jest możliwość stworzenia Death Knight`a, hybrydową klasę, łączącą w sobie wojownika, maga i warlocka (niestety nie mogę napisać więcej bo aby stworzyć tą postać trzeba mieć przynajmniej jedną postać na 55 poziomie). jeżeli jestesmy już przy poziomach to poprzeczka została podniesiona do lvlu 80, więc pożna dalej rozwijać swoją postać Kolejną nowością jest system archivementów czyli zadać do wykonania (nie questów) za które dostaje się różne nagrody. Pojawiła się także nowa profesja jaką jest inskrypcja, która pozwala tworzyć różnego rodzaju pergaminy wzmacniające naszą postać. […]

Kiedy byłem młodszy, byłem dumny z tego, że słucham rapu. Trochę później trochę dorosłem, przez trochę wstydziłem się tego trochę, zwłaszcza, że wśród moich znajomych mało kto rapu słucha. Teraz w sumie mam to w dupie, jedyna rzecz, której mógłbym się wstydzić, to inni słuchacze rapu, ale nie lubię psuć sobie krwi i wolę się raczej z tego pośmiać.
Ogólnie przez chwilę (w okresie, kiedy jeszcze mi zależało na takich rzeczach) zastanawiałem się, jak można ludziom wybić z głowy typowy widoczek chłopca w obwisłych ciuchach, który nie ustępuje miejsca w autobusie, pluje na chodnik i słucha w kółko tych przeklinających półgłówków, ale wydaje mi się, że to mało możliwe. Tym bardziej, że w sumie sam tak uważam - większość rapowych głów to właśnie tacy ludzie. Zresztą, ile razy próbując zmienić ludzkie postrzeganie tej muzyki można eksploatować tego samego Łonę, tego samego Fisza i odpowiadać “ty robisz sensację, a ja rap w […]